آتشی به اختیار گشته ام
باغرور و بی قرار گشته ام
وقت آتش است آتشی مهیب
شعر دفتری شبانه و غریب
شعله ی ستاره ای در آسمان دفترم
لحظه ی طلوع منجی قبیله ی فقیر شعر شب
موسم ظهور منجی رهایی از غزل
وقت معجزه
وقت آتشی مهیب
وقت زایمان یک پرنده ی غریب
درد زایمان گرفته دفترم

زخم تهمتی نشسته برگلوی صامت جنین برگ آخرم
مثل ترس مادری برای زایشی نهان
مثل ترس جنگجوی زخم خورده ی جوان
آتشی به اختیار گشته ام
با غرور و بی قرار گشته ام

شعر از : محمد حسین داودی